Rutherford redeneerde: de meeste alfa-deeltjes gingen makkelijk door de buitenste laag van een atoom, maar soms ketste er één terug tegen iets dat binnenin een atoom zat; iets dat klein was, en dicht, en positief geladen (zoals een alfa-deeltje ook is).

Dit was in strijd met zijn hypothese dat atomen doordringbare balletjes waren. Maar het deed hem een nieuwe hypothese aan de hand:

• een atoom heeft een positief geladen kern.

Dit nieuwe model verklaarde zijn resultaten. Het was een mijlpaal in de ontwikkeling van de moderne atoomtheorie.

Standaardmodel-pad: het moderne atoom-model, met subatomaire deeltjes.