Drie afbeeldingen, gemaakt met de maansatelliet Clementine (1994) tonen details en de omgeving. Stevinus is steeds ongeveer in het midden. Ze beslaan horizontaal resp. 250 km, 1000 km, en 4000 km (dit laatste is iets groter dan de middellijn van de Maan).

    Vergelijk afb. 1 met Lunar orbiter (1966-7).

Afb. 3 toont het bekende vlekkenpatroon bij Mare Crisium, en de krater Tycho (links bij de rand). Het rechtergedeelte kunnen we vanaf de Aarde niet zien.

Vanaf de Aarde ziet het er wat anders uit, maar Stevinus blijkt wel met het blote oog te vinden: rechts onder.

Het is een mooi toeval dat ons drie meesters op één lijn laat zien (door het midden):
Aristarchus (24° NB, 47° WL),
Copernicus (10° NB, 20° WL),
Stevinus (33° ZB, 54° OL).
Tycho is de best waarneembare krater, met een grote straal wijzend naar Kepler (8° N, 38° W).

De afbeelding komt uit de film Lunation (0,5 MB). Deze toont hoe wij de Maan zien veranderen gedurende een omloop om de Aarde (een 'lunatie').
  Zie ook Dial-A-Moon.

Stevin op de Maan

neemt door t'ghedacht dat yemant op de Maen staende na den Eertcloot sage, gelijck wy op den Eertcloot staende na de Maen sien: [...]

ghelijck ontrent den helft der Maen die vande Son beschenen wort voor ons blinckende is, alsoo moet ontrent den helft des Eertcloots die vande Son beschenen wort voor hem blinckende sijn

ghelijck de Maen in ons ansien plecken heeft duysterder als de rest, also soude den Eertcloot in sijn ansien ter plaetsen daert landt is eenige plecken hebben [...]

sulcke veranderinghen als wy sien van nieu Maen, volle Maen, eerste en laetste vierendeel Maens, soodanighe veranderinghen sal hy sien van [...] nieu Eertcloot, volle Eertcloot, eerste en laetste vierendeel Eertcloots. [...]

Doch valter dit verschil: De Maen wort uyt den Eertcloot altijt ghesien op een selve sijde, ghelijck haer verduysterde plecken betuyghen: Maer den Eertcloot verthoont heur voor den siender op de Maen alle uyr met ander plecken, om dat alle uyr ander lantschappen en zeen voor hem verschijnen.

dat den siender vande Maen den Eertcloot somwijlen sal sien op de Noortsijde, andermael op de Zuytsijde

Stevin had waarschijnlijk ook wel de achterkant van de Maan willen bekijken. Dat kan nu met de Clementine Lunar Map. Clementine was de maansatelliet die in 1994 om de Maan draaide, en die meer dan een miljoen opnamen maakte van het hele oppervlak.
De krater Stevinus kan op deze kaart goed bekeken worden!

Historische informatie over het waarnemen van de Maan is te vinden bij het Galileï-project.

Stevinus werd gevonden via Mathematicians.
Daar is ook het bewijs te vinden dat Euclides gaf van de stelling: van een rond voorwerp wordt minder dan de helft gezien, als het met maar één oog bekeken wordt.

Verder weg zie je een groter gedeelte. Hipparchus had de afstand tot de Maan vrij goed bepaald: zo'n 60 keer de straal van de Aarde. Maar voor de afstand tot de Zon werd in Stevins tijd nog steeds een veel te kleine waarde genomen: 1210 aardstralen (zie blz 279 van de Hemelloop). Aristarchus had al gevonden: 20 keer zo ver als de Maan. Dit moet zijn: 400 keer zo ver.